Titia de Lange – Gairdner Stichting

jan 16, 2022
admin

het werk: het probleem waarop de Lange zich de afgelopen twee decennia heeft gericht, is een fundamenteel probleem in de celbiologie. De chromosomen worden gemaakt van proteã ne en één enkel molecuul van deoxyribonucleic zuur (DNA) en hebben twee einden. Ons lichaam heeft een waakzaam bewakingssysteem dat altijd op zoek is naar schade aan ons DNA, inclusief breuken die kunnen leiden tot verschillende ziekten, zoals kanker. De uiteinden van chromosomen worden genoemd telomeren en Dr. De Lange ontdekte dat zij door een complex van proteã nen worden gebonden die zij shelterin noemde. Het werk van de Lange behandelde het mechanisme waardoor telomeren chromosoomeinden beschermen, een kwestie die zij als het “telomeer-eind-beschermingsprobleem verwijst.”De Lange onthulde dat telomeren nodig hebben om zes verschillende DNA schade reactie (DDR) paden die de integriteit van het genoom bedreigen onderdrukken. Ze identificeerde het shelterine-eiwitcomplex dat telomeren beschermt en stelde vast hoe verschillende shelterine-subeenheden verschillende DDR-routes onderdrukken.

het effect: Haar werk heeft een lang bestaand raadsel in de biologie opgelost, een die diepgaande implicaties heeft voor ons begrip van effectieve celproliferatie, chromosoomintegriteit en een diverse reeks van menselijke aandoeningen, waaronder kanker en veroudering. Het werk op het telomeer eind-beschermingsprobleem en de types van genoominstabiliteit die uit gebrek aan telomeerfunctie resulteren heeft wetenschappers over de gebeurtenissen geà mpliceerd betrokken bij vroege tumorigenesis wanneer telomeres wegens het gebrek aan telomerase verkorten. De bevindingen van de Lange stellen dat de instabiliteit van het genoom in menselijke kanker gedeeltelijk toe te schrijven is aan verlies van telomeerfunctie. Voorts is het begrijpen hoe telomeres het eind-beschermingsprobleem oplossen direct relevant voor telomeropathies, die ziekten door gecompromitteerde telomerefunctie worden veroorzaakt.Titia de Lange volgde een opleiding biochemie aan de Universiteit van Amsterdam en het Nederlands Kankerinstituut. In het kader van haar bacheloropleiding werkte ze samen met Richard Flavell aan globin genexpressie aan het NIMR in Mill Hill, voordat ze in 1981 als graduate student bij Piet Borst kwam werken aan het Nederlands Kankerinstituut. In 1985 behaalde ze haar doctoraat (cum laude) en trad ze toe tot Harold Varmus aan de UCSF voor postdoctorale studies. Met Varmus isoleerde ze menselijk telomerisch DNA en was de eerste die aantoonde dat tumortelomeren verkorten. In 1990 werd ze benoemd tot Assistant Professor aan de Rockefeller University, waar ze in 1997 werd gepromoveerd tot Professor. Ze is momenteel de Leon Hess Professor, een American Cancer Society Research Professor, en de directeur van het Anderson Cancer Center aan de Rockefeller University. De Lange is (buitenlands) lid van EMBO, de Amerikaanse National Academy of Science, de Nederlandse Koninklijke Academie van Wetenschappen, de American Academy of Arts and Science, de American Association for Advancement of Science, de American Society for Microbiology, de New York Academy of Science en het Institute of Medicine. De Lange ontving de eerste Paul Marks prijs voor Kankeronderzoek, de Massachusetts General Hospital Cancer Center prijs, de AACR ‘ s Charlotte Friend en G. H. A. Clowes Awards, de Vilcek prijs, de Vanderbilt prijs, de Dr.H. P. Heinekenprijs en de Breakthrough Prize In Life Sciences. Ze behaalde een eredoctoraat aan de Universiteit Utrecht. De Lange heeft zitting gehad in de wetenschappelijke adviesraden van vele Amerikaanse en Europese academische instellingen, waaronder MSKCC, CSHL, het mit Cancer Center, het IMP in Wenen, het CRUK/LRI in Londen en het Ludwig Institute for Cancer Research. De Lange is ook lid van verschillende prijscommissies, waaronder de Lasker Jury, de Vilcek prijs selectiecommissie en de Pearl Meister Greengard Prijscommissie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.